Heartstopper deel 4 - Alice Oseman

Gepubliceerd op 23 september 2022 om 17:00

Emotioneel, respectvol en adorable

Het is vandaag Dag van de Biseksualiteit. Dus wat is nou een beter moment om een recensie te plaatsen van het boek met een van mijn favoriete Bi personages. Nick voelt zich inmiddels helemaal thuis in zijn identiteit, het was mooi om hem zo te zien. En ja, dit verhaal bespreekt zwaardere onderwerpen, maar de schrijfstijl is op en top Alice en de toon voelde hoopvol.

Check voor je dit boek leest wel even de content warnings en pas goed op jezelf!

 

** Content warning: Eetstoornis (anorexia nervosa), OCS, opdringerige gedachten, dwanggedachten, zelfbeschadiging, vrijwillige opname in een psychiatrisch ziekenhuis, homofobe broer

Bovenstaande onderwerpen bespreek ik ook in deze recensie.


Titel Nick en Charlie hebben elkaar meer nodig dan ooit
Serie Heartstopper deel 4
Auteur Alice Oseman
Vertaler Niels van Eekelen
Uitgeverij Best of YA
ISBN 9789000380749
Representatie LHBTQIA+, Anorexia Nervosa, OCS

Bestel het boek bij Libris.nl


Het verhaal

Het gaat heel goed met de relatie van Nick en Charlie. Charlie denkt zelfs dat hij er klaar voor is om dé vier o zo belangrijke woorden tegen Nick te zeggen: ik hou van je. Nick voelt hetzelfde, maar hij heeft andere dingen aan zijn hoofd – hij wil nog voor zijn vader uit de kast komen. Bovendien maakt hij zich zorgen dat Charlie een eetstoornis heeft. Wanneer het nieuwe schooljaar begint, leren Charlie en Nick wat liefde werkelijk voor hen betekent.

Mijn leeservaring

Het vierde deel in de heartstopper reeks heet' Nick en Charlie hebben elkaar meer nodig dan ooit' en niets is minder waar. Er worden heftige onderwerpen besproken en de boys maken een hoop mee. Gelukkig worden die dingen in voltooid verleden tijd verteld waardoor het wat beter behapbaar is. Je weet immers dat het 'goed' afloopt. Het was mooi om die periode vanuit het perspectief van beide jongens te zien, op die manier krijg je als lezer een zo goed mogelijk beeld.

 

Nick maakt zich behoorlijk zorgen over Charlie en ziet dat hij achteruitgaat. Hij uit zijn zorgen en samen gaan ze met Charlie's ouders praten. Charlie is bang dat zijn ouders hem niet zullen geloven omdat eetstoornissen normaal met meisjes worden geassocieerd. Ik vond het heel goed dat dit werd aangestipt want dit is inderdaad een beeld dat veel mensen hebben, en dat beeld is zo schadelijk voor jongens en mannen. Het kost letterlijk levens. Dus ik ben heel blij dat Alice dit aankaart.

 

Mijn favoriete scene was (again) tussen Nick en z'n moeder. Nick deelt zijn zorgen over Charlie. Hij is bang en weet niet hoe hij Charlie weer gezond kan maken, hoe hij hem kan 'redden'. Ze valideert zijn gevoelens maar geeft ook aan dat dat niet zijn taak is om Charlie te redden of genezen. 

 

 

En dat zinnetje deed me bijna huilen. Te vaak dat in boeken en films iemand helemaal opfleurt door liefde en alles weer oke wordt. Dit is een klap in het gezicht voor mensen die zelf een psychische aandoening hebben. Zulke dingen moet je serieus nemen, het is niet 1, 2, 3, te fixen, soms gaat het zelfs nooit meer over. Maar met de juiste behandeling en therapie kan het zeker leefbaar(der) worden. En ja, het is fijn als mensen je steunen. Maar liefde is geen genezing. Alice Oseman snapt dat. Ik ben zo dankbaar dat iemand met een inmiddels behoorlijk groot publiek zulke belangrijke onderwerpen aankaart in hun werk. Ik ben heel benieuwd hoe deze onderwerpen worden opgepakt in de Netflix serie. Maar wetende dat Alice het script schrijft heb ik er helemaal vertrouwen in dat het netjes en respectvol wordt gedaan.

 

In de eerdere delen was al wel een beetje te zien waar Charlie mee kampt. Zijn verstoorde relatie met eten, opdringerige gedachten, een vertekend zelfbeeld. Maar in dit deel was het echt op de voorgrond. En tijdens zijn opname ontdekken ze waarom hij met die dingen zit. Hij heeft namelijk Anorexia en OCS, obsessief-compulsieve stoornis. Al kennen de meesten het waarschijnlijk onder de Engelse naam OCD. Er wordt kort en krachtig uitgelegd wat anorexia en OCS zijn, dat was wel fijn. Zo ontstaan er niet zo snel misopvattingen.

Charlie's stoornissen en destructieve gedrag zijn uitingen van trauma. Hij heeft nogal wat meegemaakt; ge-out worden, het pesten, Ben... Hij had die dingen nog niet verwerkt maar daar is hij nu goed mee bezig samen met zijn therapeut Geoff (love him).

 

"Ik hou van Nick. Ik hou zo enorm veel van Nick. Maar wat de afgelopen tijd me heeft geleerd, is dat we ook andere mensen nodig hebben. Broers en zussen. Ouders. Vrienden. Meer vrienden. Een therapeut. Soms zelfs leraren. Dat betekent niet dat we geen sterke relatie hebben. Ik denk juist... dat die alleen maar sterker is geworden. "

Conclusie

Een fantastisch vierde deel dat belangrijke onderwerpen op een respectvolle manier behandelt. Nick en Charlie maken een hoop mee en vinden steun in elkaar en de Parijs kliek. Alice Oseman toont de waarde van vriendschap in moeilijke tijden en ik zal haar voor eeuwig dankbaar zijn voor de woorden 'Liefde kan psychische aandoeningen niet genezen.'

Mensen, lees dit boek. Het is prachtig, krachtig, lief en hoopvol. Ren naar de (online) boekhandel en gun jezelf deze meesterlijke leeservaring!

 

* Van dit boek heb ik een recensie-exemplaar ontvangen. Dit beïnvloedt mijn mening niet.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.